Podcast: Download (Duration: 6:59 — 5.0MB)
PANALANGIN NG BAYAN
Ikatlong Linggo sa Karaniwang Panahon
Sabado
Sinusunod maging ng hangin at alon ang Anak ng Diyos. Mulat sa katotohanang ito, manalangin tayo nang may pagtitiwala para sa kapayapaan sa napakagulong daigdig.
Panginoon, dinggin Mo ang aming panalangin.
o kaya
Panginoon, paghupain Mo ang mga unos sa aming buhay.
Ang ating Simbahan nawa’y gabayan ng Panginoon lalo na sa malalaking alon ng pagsubok na nagbabantang sumakop dito, manalangin tayo sa Panginoon.
Ang mga pinuno ng mga nagkakagulong bansa nawa’y walang hinawang maglingkod para sa kapayapaan at katarungan, manalangin tayo sa Panginoon.
Ang mga mandaragat, namamalakaya, at lahat nang may kabuhayan sa karagatan nawa’y mapanatili sila sa kaligtasan sa pamamagitan ni Maria, ang tala ng karagatan, manalangin tayo sa Panginoon.
Ang mga may kapansanan at yaong mga may pabalik-balik na karamdaman nawa’y makatagpo ng kapayapaan sa mapagpagaling na kapangyarihan ni Kristo, manalangin tayo sa Panginoon.
Ang mga yumao nawa’y maranasan nila ang walang hanggang kapayapaan ni Kristo, manalangin tayo sa Panginoon.
Makalangit na Ama, gawin nawa kaming dalisay ng mga pagsubok at kaguluhan na dulot ng unos sa aming buhay at magdulot nawa ito ng kapayapaan sa aming kaluluwa. Hinihiling namin ito sa pamamagitan ni Kristong aming Panginoon. Amen.
Pages: 1 2
« Biyernes, Enero 31, 2025
Linggo, Pebrero 2, 2025 »
{ 3 comments… read them below or add one }
PAGNINILAY: Kay laki ang kadakilaan ng ating Panginoong Diyos na nais niyang marapatin natin ang kanyang kabutihan. At ang kanyang kadakilaan at kabutihan ay makikita sa ating pananampalataya sa kanya. Ang Unang Pagbasa ay nagpapahayag kung paano tayong biniyayayaan ng Diyos ng pananampalataya upang maniwala at sumailalim sa anumang plano na makakabuti para sa lahat. At narinig natin ang ehemplo ni Abraham, ang ating ninuno sa pananampalataya, kung paano siya naging masunurin sa kalooban ng Diyos, at biniyayaaan ng maraming lahi. Ganun din ang asawa nitong si Sara, na kahit matanda na siya at matagal nang hindi nanganganak ay biniyayaan pa rin ng isang sanggol na si Isaac. At kahit masakit sa intensyon ni Abraham na ialay ang kanyang anak sa Moria bilang isang handog, pinigilan siya ng anghel na may kasiguraduhan mula sa Panginoon na ang pagsubok nito ng kanyang pananampalataya ay isang daan tungo sa pagpapala ng kanyang mga salinlahi. Dahil sa pananampalataya nina Abraham at Sara, naging matatag ang ating pananampalataya sa Panginoong Diyos na kung tayo’y magtitiwala sa kanya at magiging masunurin sa kanyang kalooban, patuloy tayong pagpapalain sa totoong lakaran ng buhay ng bawat isa.
Ang Ebanghelyo ay tumutukoy sa Paghihinahon ni Hesus sa dagat at mga alon. Inimbitihan niya ang mga Apostol na maglakbay sila sa ibayo ng Lawa ng Galilea. At habang sila’y lumalayag ay biglang dumating ang isang malalakas na bagyo. Iniihip ito ng hangin at humahampas ng tubig sa punto na malulunod na ang bangka. Natakot ang mga alagad at ginising nila si Hesus. Dito ay ipinamalas ni Kristo ang kanyang kapangyarihang ipahinahon ng dagat at mga alon. Nagtaka siya sa maliit na pananampalataya kanyang mga tagasunod, at ang mga Apostol naman ay namangha sa kanyang ginawa. Tunay na napakadakila ang Panginoon na mas higit ang pananampalataya ng tao kaysa sa mga bagyo ng buhay. Ang hamon sa atin ay maging mahinahon at kumapit lang sa kanya nang may pagtitiis at pananalig upang malampasin natin ang lahat ng pinagdaraanan nating mga problema at sakit.
PAGNINILAY:
Sa Mabuting Balita nakita natin ang isang makapangyarihang tagpo: Si Hesus at ang kanyang mga alagad ay nasa bangka nang biglang dumating ang malakas na bagyo. Habang ang mga alagad ay natatakot, si Hesus naman ay natutulog. Nang gisingin nila Siya, pinatigil Niya ang bagyo at tinanong sila, “Bakit kayo natatakot? Wala pa ba kayong pananampalataya?”
Sa ating Unang Pagbasa naman , ipinakikita ang pananampalataya bilang pundasyon ng ating pag-asa at pagtitiwala sa Diyos. Sa pamamagitan ng pananampalataya, si Abraham ay sumunod sa utos ng Diyos, kahit hindi niya alam kung saan siya paroroon. Ipinapakita nito na ang tunay na pananampalataya ay hindi nangangailangan ng tiyak na kaalaman sa hinaharap kundi ng lubos na pagtitiwala sa Diyos na gumagabay sa lahat ng bagay.
Ang dalawang pagbasa ngayon ay nagtuturo sa atin ng isang mahalagang aral: ang pananampalatayang matibay ay nagtutulak sa atin na magtiwala sa Diyos sa kabila ng unos ng buhay.
Maraming beses sa ating buhay na parang nasa gitna tayo ng bagyo—mga pagsubok, problema, o takot sa hinaharap. Madalas tayong mag-alala, katulad ng mga alagad, at magtanong: “Panginoon, hindi Mo ba alintana?” Ngunit ang Ebanghelyo ngayon ay nagpapaalala sa atin na kahit sa gitna ng bagyo, naroon si Hesus. Hindi Siya natitinag, sapagkat Siya ang may kapangyarihan sa lahat ng bagay.
Ang tanong ni Hesus sa mga alagad—“Wala pa ba kayong pananampalataya?”—ito ay isang hamon din para sa atin. Sa kabila ng ating pananalangin, minsan ay nag-aalinlangan pa rin tayo kung tunay ngang kikilos ang Diyos sa ating buhay. Ngunit gaya ni Abraham na sumunod sa Diyos kahit hindi niya alam kung saan siya dadalhin, dapat tayong magkaroon ng pananampalatayang kumakapit sa Diyos kahit hindi natin nakikita ang buong larawan ng Kanyang plano.
Ang tanong sa atin ng mga pagbasa, una, anong mga sitwasyon sa buhay natin ngayon nararamdaman nating parang may “bagyo”? Paano tayo tinatawag ng Diyos na magtiwala sa Kanya?
Pangalawa, mayroon ba tayong mga desisyong na dapat gawin ngunit hindi natin tiyak ang hinaharap? Gaya ni Abraham, kaya ba natin ang sumunod sa Diyos nang may buong pananampalataya?
Panghuli, paano natin mas palalalimin ang ating pagtitiwala sa Diyos sa pang-araw-araw natng buhay?
Manalangin tayo. Panginoon, sa gitna ng bagyo ng aming buhay, turuan Mo kaming magtiwala at manalig sa Iyong kapangyarihan. Tulungan Mo kaming hindi matakot kundi buong pananampalatayang kumapit sa Iyo. Tulad ni Abraham, nawa’y sumunod kami sa Iyong kalooban kahit hindi namin lubos na nauunawaan ang Iyong plano. Palakasin Mo ang aming pananampalataya upang sa lahat ng sitwasyon, makita namin na Ikaw ang aming sandigan at kaligtasan. Amen.
Personal na Pagmumuni-muni sa Markos 4:35-41
Sa kwento ng Markos 4:35-41, makikita natin si Jesus at ang Kanyang mga alagad na sakay ng isang bangka nang biglang bumugso ang malakas na bagyo. Habang nagkakagulo ang lahat sa takot, si Jesus ay natutulog nang payapa. Ginising Siya ng mga alagad na puno ng pag-aalala at takot, at sinabi, “Guro, wala ba kayong pakialam na tayo’y mamamatay na?” Ngunit bumangon si Jesus, pinatigil ang hangin at pinakalma ang dagat, at biglang nagkaroon ng ganap na katahimikan. Pagkatapos ay tinanong Niya ang Kanyang mga alagad, “Bakit kayo natatakot? Wala pa ba kayong pananampalataya?”
Pagmumuni-muni:
Sa aking personal na buhay, madalas akong nakakaranas ng mga “bagyo” — mga problema, pagsubok, at takot na tila hindi ko makontrol. Minsan, parang pakiramdam ko na tahimik si Lord sa gitna ng aking mga paghihirap, kaya napapatanong ako, “Panginoon, nandiyan Ka ba talaga? Bakit parang hindi Mo ako tinutulungan?”
Ngunit ang kwento ay isang paalala na kahit tila tahimik si Jesus, Siya ay nariyan. Hindi ibig sabihin na wala Siyang pakialam. Siya ay kasama ko sa bangka ng aking buhay. Kapag natatakot ako, hindi ko dapat kalimutan na hawak Niya ang lahat. Minsan, hinahayaan Niya akong maranasan ang mga bagyo upang subukin at patatagin ang aking pananampalataya.
Ang tanong ni Jesus, “Bakit kayo natatakot? Wala pa ba kayong pananampalataya?” ay personal na tumatama sa akin. Pinapaalala nito na ang tunay na pananampalataya ay hindi lang umiiral kapag kalmado ang lahat, kundi higit na nasusubok sa gitna ng unos.
Paglalapat:
Ngayong alam ko ito, gusto kong matutunan na sa tuwing may mga pagsubok, hindi agad matakot o mawalan ng pag-asa. Sa halip, matuto akong lumapit kay Jesus, manalangin, at magtiwala sa Kanyang kapangyarihan at kabutihan. Hindi ko man agad makita ang sagot, paniniwalaan ko na Siya ang Diyos na kayang payapain hindi lang ang bagyo sa paligid ko, kundi pati ang bagyo sa aking puso.
“Sa Diyos na kasama ko sa bangka, walang bagyong hindi Niya kayang payapain.”