Podcast: Download (Duration: 6:37 — 4.8MB)
Biyernes ng Ikatlong Linggo sa Karaniwang Panahon (II)
2 Samuel 11, 1-4a. 5-10a. 13-17
Salmo 50, 3-4. 5-6a. 6bk-7. 10-11
Poon, iyong kaawaan
kaming sa ‘yo’y nagsisuway.
Marcos 4, 26-34
Subscribe to Awit at Papuri Communications YouTube Channel
Friday of the Third Week in Ordinary Time (Green)
UNANG PAGBASA
2 Samuel 11, 1-4a. 5-10a. 13-17
Pagbasa mula sa ikalawang aklat ni Samuel
Nang magtagsibol, panahong angkop sa digmaan, pinalabas ni David ang buong hukbo ng Israel. Sa pangunguna ni Joab at ng iba pang mga pinuno, pinuksa nila ang mga Ammonita at kinubkob ang Rabba. Si David ay nagpaiwan na sa Jerusalem.
Isang hapon, natulog si David. Nang siya’y magising, umakyat siya sa bubungan ng palasyo at naglakad-lakad. Mula roon, may natanaw siyang magandang babaing naliligo. Ipinagtanong niya kung sino iyon. Sinabi sa kanya na iyo’y si Bat-seba, anak ni Eliam at asawa ng Heteong si Urias. Ipinakuha niya si Bat-seba. Sinipingan siya ni David, at pinauwi pagkatapos. Dahil sa nangyaring ito, si Bat-seba ay naglihi, kaya’t ipinasabi niya ito kay David.
Inutusan agad ni David si Joab na dalhin sa kanya si Urias. Nang dumating ito, tinanong siya ni David, “Kumusta si Joab at ang hukbo? Ano ang lagay ng labanan?” Sinabi pa niya kay Urias, “Umuwi ka na at magpahinga pagkat nanggaling ka sa malayong paglalakbay.” Lumakad na si Urias. Ang hari ay nagpadala pa ng alaala sa tahanan nito. Ngunit hindi pala siya nagtuloy sa kanila. Doon na siya natulog sa may tarangkahan ng palasyo, kasama ng mga bantay. Nalaman ito ni David.
Kinabukasan, inanyayahan ni David sa pagkain si Urias at ito’y kanyang nilasing. Hindi rin ito umuwi nang gabing iyon, bagkus natulog na kasama rin ng mga bantay.
Kinabukasan, sumulat si David kay Joab at ipinadala kay Urias. Ganito ang nasasaad: “Isubo mo si Urias sa mga kaaway na mabangis. Pagkatapos, umurong ka at bayaan mo siyang mapatay.” Nagmanman si Joab sa lungsod na kanilang kinukubkob at sa gawing mababangis ang kaaway, doon nga niya itinapat si Urias. Lumabas ang mga kaaway mula sa lungsod, at sinalakay ang mga kawal ni Joab. Napatay ang ilang pinuno ni David, kasama si Urias.
Ang Salita ng Diyos.
SALMONG TUGUNAN
Salmo 50, 3-4. 5-6a. 6bk-7. 10-11
Poon, iyong kaawaan
kaming sa ‘yo’y nagsisuway.
Ako’y kaawaan, O mahal kong Diyos,
sang-ayon sa iyong kagandahang-loob
mga kasalanan ko’y iyong pawiin,
ayon din sa iyong pag-ibig sa akin!
Linisin mo sana ang aking karumhan
at ipatawad mo yaring kasalanan!
Poon, iyong kaawaan
kaming sa ‘yo’y nagsisuway.
Ang pagsalansang ko ay kinikilala,
laging nasa isip ko at alaala.
Sa iyo lang ako nagkasalang tunay,
at ang nagawa ko’y di mo nagustuhan.
Poon, iyong kaawaan
kaming sa ‘yo’y nagsisuway.
Kaya may matuwid ka na ako’y hatulan,
marapat na ako’y iyong parusahan.
Ako’y masama na buhat nang iluwal,
makasalanan na nang ako’y isilang.
Poon, iyong kaawaan
kaming sa ‘yo’y nagsisuway.
Sa galak at tuwa ako ay puspusin;
at muling babalik ang galak sa akin.
Ang kasalanan ko’y iyo nang limutin,
lahat kong nagawang masama’y pawiin.
Poon, iyong kaawaan
kaming sa ‘yo’y nagsisuway.
ALELUYA
Mateo 11, 25
Aleluya! Aleluya!
Papuri sa Diyos Ama
pagkat ipinahayag n’ya
Hari s’ya ng mga aba.
Aleluya! Aleluya!
MABUTING BALITA
Marcos 4, 26-34
Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos
Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa mga tao, “Ang paghahari ng Diyos ay maitutulad sa isang naghahasik ng binhi sa kanyang bukid. Pagkatapos niyon, magpapatuloy siya sa kanyang pang-araw-araw na gawain; tutubo at lalago ang binhi nang hindi niya nalalaman kung paano. Ang lupa’y siyang nagpapasibol at nagpapabunga sa mga pananim: usbong muna, saka uhay na pagkatapos ay mahihitik sa mga butil. Pagkahinog ng mga butil, agad itong ipagagapas sapagkat dapat nang anihin.”
“Sa ano natin ihahambing ang paghahari ng Diyos?” sabi pa ni Hesus. “Anong talinghaga ang gagamitin natin upang ilarawan ito? Tulad ito ng butil ng mustasa na siyang pinakamaliit sa lahat ng binhi. Kapag natanim na at lumago, ito’y nagiging pinakamalaki sa lahat ng puno ng gulay; nagkakasanga ito nang malalabay, anupat ang mga ibon ay nakapamumugad sa mga sanga nito.”
Ang Salita’y ipinangaral ni Hesus sa kanila sa pamamagitan ng maraming talinghagang tulad nito, ayon sa makakaya ng kanilang pang-unawa. Hindi siya nangaral sa kanila nang hindi gumagamit ng talinghaga; ngunit ipinaliwanag niya nang sarilinan sa kanyang mga alagad ang lahat ng bagay.
Ang Mabuting Balita ng Panginoon.
Pages: 1 2
« Huwebes, Enero 29, 2026
Sabado, Enero 31, 2026 »
{ 7 comments… read them below or add one }
Inilalarawan sa ebanghelyo ang ating pananampalataya sa Diyos, inihalintulad sa nagtatanim at nag aani, anubat tayo ay mga aligaga sa buhay sa araw araw ngunit tuloy pa rin ang araw at buhay na biyaya ng Diyos, anuman ang ating ginagawa ay patuloy tayong manampalataya kahit ito ay gabutil ng mustasa, tayo ay patuloy na magtanim ng kabutihan sa mundo at huwag mawalan ng pag asa.
PAGNINILAY: Ang Unang Pagbasa ay ang realidad na kahit ang mga matutuwid na tao ay may kanya-kanyang kahinaan. Kilala si Haring David bilang isang matapat na puno ng bayang Israel, subalit pumasok ang tukso sa isang pagkakataon upang iakit siya nito. Narinig natin sa salaysay kung paanong nakita niya mula sa kanyang bintana ang isang magandang babaeng nagliligo, at nais niyang ligawan nito. Subalit nang marinig niya na ang babaeng iyon ay asawa ng isa sa kanyang mga heneral, pinasya niya na ang heneral na iyon ay ilagay sa harap ng mga kawal sa susunod na labanan ng Israel. Kaya nga nilagay si Urias sa harap dahil alam ni David na siya ang unang madadamay sa atake. At ganun na nga na napatay si Urias ng kalaban ng Israel para lang masolohan ng hari ang asawa nitong si Batseba. Kahit sinumang tao ay may kakayahang mahulog sa patibong ng tukso upang magkasala. Subalit hindi diyan nagtatapos ang kwento sapagkat dakila pa rin ang habag ng Diyos at banayad kung magalit at maghatol. Sa huli ay itutuos ni Natan kay Haring David ang kasalanan nito upang magsilbing pag-unawa kung gaanong kalala ang epekto ng kasalanan sa isang tao, at ang tao ay magsisi, magbalik-loob sa Diyos, at mangako araw-araw na gumawa ng kabutihan.
Ang ating Ebanghelyo ay isang parabula ni Hesus tungkol sa pagtubo ng isang butil na mustasang itinanim ng isang manghahasik. Naghihintay siya hanggang paglipas nang gabi, at ito’y tumubo. Ganito ang paglalarawan sa pagiging mahinahon ng Panginoon sa atin. Bawat Kristiyano ay may tungkuling gawing makabuluhan ang kanyang buhay para sa ikabubuti ng marami. Nais ng Diyos tumubo ang butil ng kabutihan at mamunga ito sa sangkatauhan. Kaya nga mahalaga ang misyon ng Simbahan na iparangal ang Mabuting Balita ni Kristo. Nawa’y matanggap ng lahat na si Hesukristo ang Panginoon at Tagapagligtas, at isabuhay ito sa pagbibigay-saksi kay Kristo. At sa tamang panahon, tayo’y tatawagin ng Diyos na makamtan ang kanyang kaluwalhatian sa langit kung tayo’y magiging matapat sa kanyang kalooban at sundin ang kanyang mga aral.
Ang kapistahan ni Santo Tomas de Aquino, isang doctor ng simbahan , dahil sa kayamanan na ambag niya sa simbahan ,ang suma telohiya, gabay sa pagiging mabuting kristiano. Ay katulad ng talinghaya narinig natin kung saan maihahantulad ang paghahari ng Diyos. sa isang taong naghasik ng binhi sa bukid at sa isang butil ng mustasa na itinamin. Ang lahat nito ay lumago at nagdulot ng mabuting bunga at mabuti sa iba. Ang kabutihan ng Diyos ay naitatago sa bawat pagkatao at ito’y magbubunga ng hindi natin mamamalayan dahil ang Diyos ang gumagaw at sa Diyos tayo nakikipag ugnayan at ang Diyos ay gagawa ng paraan upang ito ay manatiling magbunga ng mabuti at manatiling buhay. Si santo Tomas habang isinusulat niya ang mga aklat na ito noon ay dumaan sa mahabang pagsubok at karanasan at ngayon ito ang isa sa pinakamagandang aklat ukol sa pagpapakabanal at pagkilala sa Diyos. Ganito ang paghahari ng Diyos….
Sa unang pagbasa, pinakikita sa atin ang maling gawa ni haring david, gumawa ng pakikiapid, isang patunay na lahat tyo ay makasalanan, walang maitatago sa Diyos, kaya sikapin natin mabago ang ating sarili sa araw araw, maging tapat sa ating minamahal. Salita ng Diyos. Salita ng Buhay.
Poon, iyong kaawaan
kaming sa ‘yo’y nagsisuway.
Ano ang mga aral at hamon ng mga pagbasa ngayon?
Sa Unang Pagbasa, batid natin na si David ay taong matuwid at isang malakas na hari, subalit nabatid din natin ang kanyang kahinaan. At ang kahinaan ng isang tao ay batid din nu Satanas at dyan nya tayo sisiluin. At doon magsisimula na mararamdaman mo ang epekto ng pagawa ng masama lalo na ang pakiki-apid o pangangalunya, kapahamakan ang siguradong dulot nito. Huwag tayong pakahulog sa mga panandaliang sarap na alok ng demonyo. Kaya’t nararapat na ipanalangin natin sa Diyos na lukuban tayo ng espiritu santo na makayanan nating labanan ang tukso. Dasalin araw araw ang panalangin na itinuro mg ating Ama, “huwag nyo po kaming ipahintulot sa tukso , at iadya nyo kami sa lahat nga masama”.
Ang hamon ng ebanghelyo ngayon ay ang pagsasabuhay ng mga Salita ng Diyos. Huwag nating basta basahin o pkinggan ang mga Mabuting Balita, isapuso natin ito at isaisip. Ito lamang nag ating gawing batayan, gawin natin itong gabay sa lahat ng ating iisipin, sasabihin at gagawin at hindi tayo maliligaw ng landas. At kapag tyo namunga na ay hitik maging ang mga ibon ay gagawin pugad ang ating mga sanga, ibig sabihin ay may misyon din tayong magpatotoo kay Hesus upang katulad ng isang sanga ay maging kapaki pakinabang tayo sa iba.
Sa unang pagbasa, nang naging bakante si haring David ay natukso siya kay Batseba, asawa ng kanyang sundalo si Urias. Sinipingan siya at nabuntis . Ipinaalam ito ni Batseba na posibleng gustong panagutan ito at nang mapabilang sa mga asawa ni haring David na isang karangalan kay Batseba.
Sapagkat nagbunga ang ginawang pangalulunya, gumawa ng paraan si haring David na pagtakpan ito. Pinatawag si Urias na umuwi sa bahay niya sa pag-aakalang sipingan si Batseba upang mapalabas niya na siya ang nakabuntis kay Batseba subalit hindi umuwi si Urias kahit nilasing na siya sa pangalawang utos na umuwi.
Sapagkat hindi umubra ang unang paraan na mapagtakpan ang kasalanan niya, ipinapatay niya si Urias sa pamamagitan ng paglagay sa kanya sa matinding labanan . Ito ang ginawang pagtatakip ni haring David upang mapalabas niya na legal ang pagkuha niya kay Batseba bilang isa sa mga asawa niya nang hindi siya tuligsain at mapahiya sa kanyang nasasakupan.
Sa Salmo, inamin ni David ang nagawa niyang kasalanan sa Dios na kahit napagtakpan ang kasalanan niya sa mga nasasakupan pero hindi sa Dios na nakakakita ng lahat ng bagay na ginawa niya. Bagamat alam niya na kasalanan ang ginawa ay naranasan niya ang bagsik ng kasalanang dugo na minana niya kay Adan na naisalin sa kanya mula pa nang ipagbuntis siya ng kanyang ina. Dito niya pinatunayan na kaya tayo nakagagawa ng pagkakasala ay sapagkat May minana tayong kasalanan (original sin). Ibig sabihin ay may naisalin na makasalang dugo ni Adan sa atin sa pamamagitan ng pagbubuntis (Mga Awit 51:5, Roma 5:12). Na kahit gusto nating bumait ay hindi natin magawa dahil built in na ang sin sa ating puso kung saan iniimbak ang dugo ni Adan at binobomba 1/3 ng dugo sa ulo at kamay at 2/3 sa ibaba ng katawan. Sapagkat ang buhay ng laman ay nasa dugo, pagdaloy nito sa mata o utak ay nakakapag-isip ito ng masama. Kapag dumaloy sa kamay ay di ito nakakagawa ng perpekto dahil sa dugo ni Adan. Ito ang dahilan din kung bakit tayo nagkakasakit, tumatanda at namamatay sa ayaw at sa gusto natin.
“Ang pagsalansang ko ay kinikilala,
laging nasa isip ko at alaala.
Sa iyo lang ako nagkasalang tunay,
at ang nagawa ko’y di mo nagustuhan.
Kaya may matuwid ka na ako’y hatulan,
marapat na ako’y iyong parusahan.
Ako’y masama na buhat nang iluwal,
makasalanan na nang ako’y isilang.”
Sa gospel reading, ipinapaalam sa atin na upang mapagharian ni Jesus ang ating mga puso na puno ng kasalanan ay kailangan mahalikan ito ng binhi o salita niya sapagkat ang kalutasan ng ating mga kasalanan ay nakatala sa biblia.
“Sa ano natin ihahambing ang paghahari ng Diyos?” sabi pa ni Hesus. “Anong talinghaga ang gagamitin natin upang ilarawan ito? Tulad ito ng butil ng mustasa na siyang pinakamaliit sa lahat ng binhi. Kapag natanim na at lumago, ito’y nagiging pinakamalaki sa lahat ng puno ng gulay; nagkakasanga ito nang malalabay, anupat ang mga ibon ay nakapamumugad sa mga sanga nito.”
Ang Salita’y ipinangaral ni Hesus sa kanila sa pamamagitan ng maraming talinghagang tulad nito, ayon sa makakaya ng kanilang pang-unawa.”
Kumusta naman tayo. Sinusubukan na natin na pagtakpan ang ating mga kasalanan sa ating sariling kaparaanan imbes na pakinggan o aralin natin ng tahasan ang salita ng Dios sa biblia upang tumpak na malutas natin ito?
PAGNINILAY:
Ipinapakita sa atin ng mga Pagbasa ngayon ang dalawang magkaibang landas ng puso ng tao.
Sa Unang Pagbasa, bumagsak si Haring David hindi dahil sa kanyang kahinaan sa digmaan, kundi dahil sa kawalan ng pagbabantay bumigay siya sa tukso at pita ng laman-nagnasa kay Bat-seba na asawa ng kanyang heneral na si Urias hanggang sa pinagbalakan niya itong ipapatay.
Ang kasalanan ay nagsimula sa pagiging maliit na gawa dahil sa pagka-kampante, hanggang ito ay naging mahirap na kontrolin katulad ng nangyari kay haring David. Kaya naman ang Salmo ay naging panalangin ng pusong marunong umamin: “Poon, iyong kaawaan kaming sa ’yo’y nagsisuway.”
Sa Ebanghelyo, isinaysay ni Hesus sa pamamagitan ng mga parabula ang isang banayad ngunit mapagpalayang katotohanan: ang Paghahari ng Diyos ay hindi biglaan, kundi unti-unting lumalago. Tulad ng binhing tumutubo nang hindi natin namamalayan, ang Diyos ay kumikilos kahit tila walang nangyayari. Ang ating bahagi ay ang itanim ang binhi at ang paglago ay gawa ng Diyos.
Inilalarawan ni Hesus ang Paghahari ng Diyos sa dalawang parabula:
-ang binhing tumutubo nang hindi namamalayan, at
-ang butil ng mustasa na pinakamaliit ngunit nagiging pinakamalaki.
Hinagad ni Hesus ang mga pagsasalarawang ito. Ang Kanyang nais ipabatid ay isang katotohanang espiritwal na madalas nating makaligtaan: ang Diyos ay gumagawa kahit hindi natin Siya nakikita, at kumikilos na tila sa palagay natin na wala tayong kontrol.
At tulad ng butil ng mustasa, ang Kaharian ng Diyos ay nagsisimula sa maliit: maaring ito ay isang panalangin, isang kabutihan, isang tahimik na pagsunod. Ngunit kapag ito’y pinayagang lumago, nagiging kanlungan ng marami—isang pusong marunong magmahal, magpatawad, at umunawa.
Tinuturuan tayo ng Ebanghelyo na huwag maliitin ang maliliit na bagay. Sa Diyos, ang maliit na tapat ay nagiging dakilang biyaya.
WORD OF THE DAY
Tiwala
Maghasik nang tapat, maghintay nang may pananampalataya.
PANALANGIN:
Panginoon, linisin Mo ang aming puso
at turuan Mo kaming magbantay laban sa tukso.
Bigyan Mo kami ng pusong marunong maghasik ng kabutihan
at magtiwala sa tahimik na pagkilos ng Iyong Kaharian. Amen.