Huwebes, Disyembre 25, 2025

PAGMIMISA SA GABI NG PASKO NG PAGSILANG NG PANGINOON

Pagninilay: Isang dakilang gabi ang ating sinasaksihan at ginugunita ngayon. Ito yung tinaguriang kasayasayang “Silent Night, O Holy Night” at “Ang Gabing Payapa” dahil sa pinakamagandang biyayang katuparan ng Panginoong Diyos Ama para sa atin.

500 taon bago ang pagdating niyan, ipinahayag ni Propeta Isaias na may isang liwanag na tatanaw sa kadiliman, at gagabay sa mga taong namumuhay sa dilim. Noong panahon ni Isaias, nakasakop ang Juda sa pagsasalakay ng mga taga-Chaldea sa ilalim ng pamumuno ni Haring Nabucodonosor II. Kaya naging alipin ang mga tao ng Jerusalem at itinapon sa Babilonia. Kaya itong si Isaias, ipinabalita niya na may gaganap ng labanan sa pagitan ng Persya at Babilonia, at sa kautusan ni Ciro Magno ng Persya ay pinayagang bumalik ang mga Hudyo sa kanilang mga tirahan. Pero may isa pang tandang ibinigay ang propeta: ang propesiya tungkol sa sanggol na magiging Mesiyas. Sa Isaias 7:14, narinig natin na ang tanda ng panganganak ng Birhen sa Emanuel, ang sumasaating Diyos. At dito sa Isaias 9:5, sinasabi sa atin na ang Emanuel ay ang Walang Hanggang Diyos at Hari at Prinsipe ng Kapayapaan. Ito yung nagsisilbing liwanag sa dilim dahil ang Panginoong Hesus mismo ay ang liwanag na tatanglaw sa kadiliman ng ating mga buhay na nababalot sa kasalanan, kasamaan, bisyo, pagnanais, karahasan, digmaan, kalungkutan, at pagdurusa.

Sa banal na gabing ito, tayo’y mga saksi sa dakilang pangyayaring ito na naganap na makalipas ang higit na 2,000 taon. Ang nakakalungkot lang isipin ay sa kaalaman lang tungkol sa Pagsilang ng Panginoo’y umaabot ang diwa ng Pasko. Lalo na ang buong Kalendaryong Panliturhiya ng Simbahan, madalas naririnig natin ang mga pagdiriwang at ang kanilang mga kasaysayan sa Bibiliya, at alam na natin ang mga ito.

Aminin nating lahat na naging bisi tayo itong mga nakaraang araw sa paghahanda ng mga regalo, Christmas party, pagkain para sa Noche Buena, at ang badyet. Kaya nga hindi masyadong sikat ang Adbiyento sa mga popular na pagdiriwang ng kontemporaryong panahon, yung bagang espirituwal na paghahanda para sa Tatlong Pagdating ng Panginoon. Pero naririto po tayo ngayong gabi dahil sa alaala ng isang pangakong ibinigay sa ating lahat: ang Panginoong Hesus bilang Liwanag ng Sangkatauhan. Sa panahanong yaon (ika-4 na taon, BCE), mahirap ang naging paglalakbay nina Birheng Maria at San Jose patungong Bethlehem, ang Siyudad ni Haring David. Mas mahirap pa yung naranasan nila noong nawalan sila ng pagtutuluyang tahanan, at ang kanilang tinuluyan ay ang kuwadra ng mga tupa, baka, at asno.

Pero sa pagsapit ng Hatinggabi, nakasentro ang kasaysayan sa maluwalhating Kapangakan ng “Diyos na nagliligtas,” ang Panginoong Hesukristo (Yesh-wa). Pati mismong mga hayop na nasa kuwadra ay nag-iingay sa tuwa dahil sa pangyayaring iyon. Kahit siya ang Diyos at Mesiyas, wala siyang magarbong damit na sinutuan kundi ang isang lampin, at sa kahoy ng sabsaban siya’y hinimlay ni Maria. Ganun din 33 taong makalipas sa Bundok ng Golgota, huhubarin siya ng mga sundalong Romano at siya’y ipapako sa kahoy ng Banal na Krus upang ipakita ang dakilang pag-ibig ng Ama sa pamamagitan ng pagliligtas sa atin mula sa kasalanan. Kaya mahalaga ang simbolismo ng Christmas tree dahil inaalala natin ang Unang Pagdating ng Panginoon, at siya mismo’y nakapako sa Krus, ang puno ng buhay na nagtatagumpay laban sa puno ng kasalanan.

Mga kapatid, hindi lang dapat umaabot sa kaalaman ng tao tungkol sa kwento ng Unang Pasko, kundi pati na rin sa buhay niya tungkol sa tunay na diwa ng Pasko. Itong dakilang gabi ay nakapaganda sapagkat inaalala natin ang pinamagandang pangako ng Diyos. At sa bawat pagdiriwang ng Kapaskuhan, ang nais ng Panginoon ay maisilang siya hindi sa matataas na trono at hindi na sa kahoy ng sabsaban, kundi sa ating mga puso. Ang paalala ni San Pablo sa komunidad ni Obispong San Tito ay dapat din nating panindigan: upang maranasan natin ang biyaya ng Diyos na nagdulot sa ating kaligtasan, talikuran natin ang mga masasamang gawain at bisyo at mamuhay nang taimtim, mabubuti, at gumagawa ng mabuti.

Sa ating paglalakbay sa daan ng Pasko ng Pagsilang, muli nating buksan ang ating mga puso at tanggapin natin si Kristo bilang Panginoon ng ating mga buhay. Alalahanin natin ang kanyang mga ipinangaral na turo, ginawang himala, at ang kanyang Misteryong Paskwal, at katulad niya ay sundin nawa natin ang dakilang kalooban ng Ama.

Reply

PAGNINILAY:

Ang Ebanghelyo sa Pasko ng Pagsilang ayon kay San Lucas ay may malalim na koneksyon sa mga propesiya ni Isaias, na nagbigay-liwanag at pag-asa sa pagdating ng Mesiyas. Una, ang Pagsilang ng Mesiyas bilang Liwanag sa Kadiliman. Sa Isaias 9:1-2, sinabi: “Ang bayang naglalakad sa kadiliman ay nakakita ng dakilang liwanag; sa mga naninirahan sa lupain ng lilim ng kamatayan, sumikat ang liwanag sa kanila.” Ang pagsilang ni Hesus sa sabsaban, bagamat matatawag na aba at hamak, ito ay ang katuparan ng propesiyang ito. Siya ang Liwanag na dumating upang pawiin ang kadiliman ng kasalanan at magdala ng pag-asa at kaligtasan sa sanlibutan.

Pangalawa, Ang Kapanganakan ng Prinsipe ng Kapayapaan, ipinahayag ito
sa Isaias 9:6, : “Sapagkat sa atin ay ipinanganak ang isang bata, sa atin ay ibinigay ang isang anak; at ang pamamahala ay maaatang sa kanyang balikat. Ang kanyang pangalan ay tatawaging Kamangha-manghang Tagapayo, Makapangyarihang Diyos, Walang Hanggang Ama, Prinsipe ng Kapayapaan.”
Ang pagbabalita ng mga anghel sa mga pastol tungkol kay Hesus bilang “Kristo na Panginoon” ay tumutugma sa propesiyang ito. Si Hesus ang Prinsipe ng Kapayapaan, ang Anak ng Diyos na isinilang upang magdala ng kapayapaan hindi lamang sa Israel kundi sa buong sangkatauhan.

Ang pangatlo , ay ang Pagpapakumbaba ng Mesiyas. Sa Isaias 53:2-3, inilarawan ang Mesiyas bilang isang taong hindi tinanggap ng karamihan:
“Sapagkat siya’y tumubo sa harap niya na parang sariwang halaman, at parang ugat sa tuyong lupa; wala siyang kagandahan o karilagan na ating pagnanasaan sa kanya… Siya’y hinamak at itinakwil ng mga tao.”
Ang kababaang-loob ng pagsilang ni Hesus sa isang sabsaban, sa halip na sa marangyang palasyo, ay sumasalamin sa propesiyang ito. Siya ay nagpakababa upang maranasan ang buhay ng mga karaniwang tao at ipakita ang tunay na pagmamalasakit ng Diyos sa lahat, lalo na sa mga mahihirap at aba.

Sa masaya at masagana nating pagdiriwang ng Pasko, huwag sana natin kalimutan ang mga kapatid nating walang wala, nawa’y sa gitna ng ating pagsasaya ay sumilang sa ating mga puso ang magbahagi sa mga kapus-palad, sapagkat binibigyang-diin ng Ebanghelyo ang kaabahang ng pagsilang ng ating Panginoon. Isinilang si Hesus sa isang sabsaban, upang ipakita ang Kanyang pakikiisa sa pinakamaliit, sa mga aba, at sa mga walang kapangyarihan ito ang panawagan at paalala sa atin. Sa pamamagitan ng kababaang-loob ni Hesus, ipinapakita Niya ang tunay na diwa ng Pasko—isang labis na pagmamahal na walang iniisip kundi ang kapakanan ng bawat isa sa atin.

Sa panghuli, ang mga pastol na itinuturing na mababa sa lipunan noon, ang unang pinahatiran ng balita ng pagsilang ng Mesiyas. Ito’y nagpapahiwatig na ang kaligtasan ay para sa lahat, lalo na sa mga aba at hamak. Ipinapakita rin ng mensahe ng mga anghel na si Kristo ang tagapaghatid ng tunay na kapayapaan sa ating mundo, kapayapaan na nagmumula sa pagkakilala sa Diyos at pagsunod sa Kanyang kalooban na nakasaad sa Isaias 61:1: “Ang Espiritu ng Panginoong Diyos ay sumasaakin, sapagkat pinahiran niya ako upang ipahayag ang mabuting balita sa mga dukha.”Ang pagbabalita ng mga anghel sa mga pastol, na itinuturing na mababa sa lipunan ay tanda ng pagtupad ng propesiyang ito. Ang Mabuting Balita ay unang ibinahagi sa mga aba, nagpapakita na ang kaligtasan ay para sa lahat, anuman ang estado sa buhay.

Ngayong Pasko, tanungin natin ang ating sarili: Sa gitna ng kasayahan at handaan, naaalala ba natin ang tunay na diwa ng Pasko—ang kababaang-loob, pagmamahal, at pagbibigay?

Binhi ng Hamon:
1. Sa anong paraan ko maipapakita ang kababaang-loob at pagmamahal ni Hesus sa aking kapwa hindi lang ngayong Pasko kundi sa araw araw kong pamumuhay?

2. Paano ko maibabahagi ang liwanag ni Kristo sa mga nangangailangan ng pag-asa at kagalakan? Ako ba’y nagiging daan ng kapayapaan at kagalakan sa aking kapwa, tulad ng ating Panginoong Hesus?

Manalangin tayo. Panginoong Hesus, salamat sa Iyong pagsilang na nagdala ng liwanag, pag-asa, at pagmamahal sa mundo. Turuan Mo akong magpakumbaba at magmahal tulad Mo. Nawa’y ang Pasko ay maging pagdiriwang hindi lamang ng kasayahan, kundi ng pagbabahagi ng Iyong kapayapaan, liwanag, pag-asa at kagalakan. Amen.

Isang Mapayapa, Maligaya, at Masaganang Pasko sa Lahat!

Reply