Podcast: Download (Duration: 6:43 — 4.8MB)
Paggunita kay Santa Agnes, dalaga at martir
Hebreo 6, 10-20
Salmo 110, 1-2. 4-5. 9 at 10k
Pangako ng Poon nati’y
lagi nating gunitain.
Marcos 2, 23-28
Subscribe to Awit at Papuri Communications YouTube Channel
Memorial of St. Agnes, Virgin and Martyr (White)
Mga Pagbasa mula sa
Martes ng Ika-2 Linggo sa Karaniwang Panahon (I)
UNANG PAGBASA
Hebreo 6, 10-20
Pagbasa mula sa sulat sa mga Hebreo
Mga kapatid, makatarungan ang Diyos. Hindi niya lilimutin ang inyong ginawa at ang pag-ibig na inyong ipinakita at hanggang ngayo’y ipinakikita sa paglilingkod ninyo sa inyong mga kapwa Kristiyano. At pinakananais ko na ang bawat isa sa inyo’y patuloy na magsumikap hanggang wakas upang kamtan ninyo ang inyong inaasahan. Kaya’t huwag kayong maging tamad. Tularan ninyo ang mga taong nagtitiis at nananalig sa Diyos at sa gayo’y tumangap ng mga ipinangako niya.
Nang mangako kay Abraham ang Diyos, siya’y nanumpa sa kanyang sariling pangalan yamang wala nang hihigit pa rito na kanyang mapanunumpaan. Sinabi niya, “Ipinangangako ko na lubos kitang pagpapalain, at pararamihin ko ang iyong lipi.” Matiyagang naghintay si Abraham, at kanya ngang nakamtan ang ipinangako sa kanya. Nanunumpa ang mga tao sa ngalan ng isang nakahihigit sa kanila, at sa pamamagitan ng panunumpang ito’y natatapos na ang usapan. Gayon din naman, pinatibayan ng Diyos ang kanyang pangako sa pamamagitan ng panunumpa, upang ipakilala sa kanyang mga pinangakuan na hindi nagbabago ang kanyang panukala. At hindi nagbabago ni nagsisinungaling man ang Diyos tungkol sa dalawang bagay na ito — ang kanyang pangako at sumpa. Kaya’t tayong nakatagpo sa kanya ng kalinga ay panatag ang loob na umaasa sa mga pangako niya. Ang pag-asang ito ang siyang matibay at matatag na angkla ng ating buhay. At ito’y umaabot hanggang sa kabila ng tabing sa templong panlangit, sa dakong kabanal-banalan na pinasukan ni Hesus na nangunguna sa atin. Doon, siya’y isang dakilang saserdote magpakailanman, ayon sa pagkasaserdote ni Melquisedec.
Ang Salita ng Diyos.
SALMONG TUGUNAN
Salmo 110, 1-2. 4-5. 9 at 10k
Pangako ng Poon nati’y
lagi nating gunitain.
o kaya: Aleluya.
Buong puso siyang pasasalamatan,
aking pupurihin sa gitna ng bayan
kasama ng mga lingkod na hinirang.
Napakadakila ang gawa ng Diyos,
pinananabikan ng lahat ng lingkod.
Pangako ng Poon nati’y
lagi nating gunitain.
Hindi inaalis sa ating gunita,
na siya’y mabuti’t mahabaging lubha.
Sa may pagkatakot pagkai’y sagana;
pangako ng Poon ay hindi nasisira.
Pangako ng Poon nati’y
lagi nating gunitain.
Kaligtasa’y dulot sa mga hinirang,
may ipinangakong walang hanggang tipan;
Banal at dakila ang kanyang pangalan;
At pupurihin pa magpakailanpaman.
Pangako ng Poon nati’y
lagi nating gunitain.
ALELUYA
Efeso 1, 17-18
Aleluya! Aleluya!
D’yos Ama ni Hesukristo,
kami ay liwanagan mo
at tutugon kami sa ‘yo.
Aleluya! Aleluya!
MABUTING BALITA
Marcos 2, 23-28
Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos
Isang Araw ng Pamamahinga, naparaan si Hesus at ang kanyang mga alagad sa tabi ng triguhan. Habang daa’y nangingitil ng uhay ang mga alagad, kaya’t sinabi ng mga Pariseo kay Hesus, “Tingnan mo ang ginagawa ng iyong mga alagad. Bawal iyan kung Araw ng Pamamahinga!” Sinagot sila ni Hesus, “Hindi pa ba ninyo nababasa ang ginawa ni David noong si Abiatar ang pinakapunong saserdote? Nang siya at kanyang mga kasama’y magutom at walang makain, pumasok siya sa bahay ng Diyos at kumain ng tinapay na handog ng Diyos. Ayon sa Kautusan, ang mga saserdote lamang ang may karapatang kumain niyon, ngunit kinain iyon ni David, at binigyan pa ang kanyang mga kasama.” Sinabi pa ni Hesus, “Itinakda ang Araw ng Pamamahinga para sa kabutihan ng tao; hindi nilikha ang tao para sa Araw ng Pamamahinga. Kaya’t maging ang Araw ng Pamamahinga ay nasa ilalim ng kapangyarihan ng Anak ng Tao.”
Ang Mabuting Balita ng Panginoon.
Pages: 1 2
« Lunes, Enero 20, 2025
Miyerkules, Enero 22, 2025 »
{ 7 comments… read them below or add one }
Ayon sa Unang Pagbasa, si Hesus ay hindi niya malilimutan kung ano ang kanilang mga nagawa at ang pag-ibig na ipinakita nila at hanggang ngayon ay ipinakita sa kaniyang paglilingkod sa mga kapwa Kristiyano. Inaasahan din nila na laging pagsikapin ng bawat isa sa kanila na matapos na upang makuha ang kanyang inaasahan. Huwag silang maging mga tamad at tularan nila ang mga nagtitiis at naniniwala sa Diyos nang sa gayon ay tanggapin ang mga ninanais na ginawa sa kanila.
Pagninilay: Ang Diyos ay Diyos ng pag-ibig. Siya’y nahahabag sa pinagdadaanan ng tao sa buhay. Kaya tayong mga Kristiyano ay tinatawag na mahalin ang kapwa-tao sa pagpapamalas ng kabutihan. Ang Ebanghelyo ngayon ay isang paghaharap ni Hesus sa mga eskriba at Pariseo sapagkat napansin nila ang mga Apostol ay nangingitil ng uhay sa Araw ng Pamamahinga. At ayon sa Kautusan ni Moises, labag sa utos tungkol sa sabat ang pagtratrabaho. Ngunit ang tugon ni Hesus ay ang kwento ni Haring David at ang kanyang mga kasamahan nang sila’y mamamatay na sa taggutom, at kinain nila ang tinapay mula sa altar na dapat ang mga pari katulad ni Ahimelech lang ang maaring hawakan ito. Kaya ito’y naging espesyal na pagkakataon sapagkat ginawa iyon ni David upang mapalusog sila. Ang naging aral ng salaysay ay nang sabihin ni Hesus na ang Araw ng Pamamahinga ay ginawa ng Diyos para sa tao, at hindi ang tao ang gumawa ng okasyong iyon. Bilang Anak ng Tao, si Kristo ay Panginoon ng Araw ng Pamamahinga. Ang ikatlong utos ay nagsasaad sa paggalang at pagsamba sa Diyos na lumikha ng sandaigdigan sa loob ng 6 na araw at isinaalang-alang ang ika-7 bilang pamamahinga. Kaya sa ating mga Kristiyano, ang ating “sabbath” ay tumapat tuwing araw ng Linggo sapagkat inaaalala natin ang Muling Pagkabuhay ng ating Panginoon. Ang Pagkabuhay ng Panginoon ay itinuturing na “ikawalong araw” sapagkat ito’y tanda ng pagbubukang-liwaway ng bagong nilikha. Tayo ay minarapat na biyayaan ng karapatang maging mga anak ng Ama. Ito’y isinasaad sa Unang Pagbasa na kailanma’y magigint tapat ang Ama sa kanyang tipan na nagmula kay Abraham at isinakatuparan ni Hesukristo. Kaya ang mahalaga dito na sa bawat araw, lalung-lalo na sa Linggo, maghari nawa ang ating pagmamahal sa Diyos at kapwa-tao sa kabila ng mga striktong pagsunod sa kautusan. Kung tayo ay itinuturo na gumawa ng tama at talikdan ang masama, gawin natin itong pagkakataon na gumawa ng mabuti, at kasama na diyan ay ang pagpapamalas ng ating awa at malasakit sa ibang tao.
Ang araw ng pamamahinga ay ginawa ng Diyos para sa taon. Sa loob ng isang linggo ang 6 na araw ay para sa paggawa at ang ika-7 araw ay dapat ilaan sa pakikiisa sa Panginoon. Napakahalagang paglaanan natin ito ng oras para sa ikabubuti hindi lamang ng ating pisikal na pangangatawan kundi pati ng relasyon natin sa Panginoon. Ang pakikinig ng misa kapag Linggo ay makapagpapaunlad ng ating ispiritual na pangangailangan, ang salita ng Diyos ay siyang gabay natin para magawa natin ang pinakamabuti at mahalagang ipinag-uutos ng Diyos sa atin, ang gumawa ng mabuti, ito ay ang mahalin natin ang ating kapwa, tumulong sa mga nangangailangan.
Panginoon samo kompo at dalangin nawa’y patawarin Mo po ako sa mga pagkakataong hindi ako nakakatulong sa aking kapwa. Nawa’y gabayan Mo po kami atbingatan sa araw araw. Amen…
Ang Panginoon ay totoo sa kanyang pangako sa mga taong nagsusumikap na sumunod sa Kanyang mga gawa at salita. Amen
sa unang pagbasa ay ipina pakita sa atin na ang pagsunod sa mga Banal na Kalooban ng Diyos ay dapat malakipan natin ito ng PAGTITIIS upang makamtan natin ang mga inaasahan natin sa buhay ayon SA PANININDIGAN natin sa mga SALITA, PANGAKO, BATAS, TUNTUNIN,MGA DIKRITO ng ating Panginoon.
may maaasahan tayo sa lahat ng sinabi ng Diyos sapagkat ito ay mula sa Kanya.
kung paanong nangako at nanumpa siya kay Abrahan na siya ay pagpapalain hanggang sa atin generasyon nakakatiyak tayong anumang ating minimithi namakamtan ayon sa mga Salita ng Diyos tiyak makakamtan natin.
dahil nangako ang Diyos sa Kanyang Sarili.
sa ebanghelyo ipinapakita sa atin na huag tayong masyadong manindigan sa mga kautusan kundi sumunod tayo na ang nangingibabaw o naG uumapaw sa puso natin ay PAG IBIG sa ating kapwa . sapagkat ang tinitingnan ng Panginoon sa lahat ng ating ginagawa at sinasabi ay kung anong nilalaman ng ating PUSO. KUNG PAG IBIG ang paiiralin natin sa pagsunod sa Bsnal na Kalooban ng Diyos nakatitiyak tayong na pleplease natin Siya kahit sa pinakamaliit nating ginagawa.
Patuloy nawa tayong pagharian ng Kanyang Banal na Espiritu . Amen
Paanyaya sa atin ng ating Unang Pagbasa na tayo ay umasa sa Diyos sa kahit anumang mayroon tayo ngayon sa ating buhay. May problema o mga suliranin man tayo na hinaharap sa kasalukuyan umasa tayo sa Diyos na hindi niya tayo pababayaan. Umasa tayo sa Diyos sa kaniyang pangako sa atin nakasisiguro naman tayo sakaniyang pangako na ito ay hindi mapapako. Mag antay tayo sa araw at oras ng Diyos sa kaniyang pagkakataon at oras na itinakda tiyak na ang ating mga panalangin at pagsusumamo sakaniya ay kaniyang diringgin. Ang Diyos hindi paasa, dahil siya ay ang ating pag-asa na lahat ng ating hingin sa pamamagitan ng kaniyang anak na si Jesus ay kaniyang ibibigay at gagawin sa tamang oras at araw na kaniyang itinakda. AMEN.
PAGNINILAY:
Ang tagpo sa Ebanghelyo ay tungkol sa Araw ng Pamamahinga na kung saan naparaan si Hesus at ang kanyang mga alagad sa tabi ng triguhan. Habang daa’y nangingitil ng uhay ang mga alagad, kaya’t sinabi ng mga Pariseo kay Hesus, “Tingnan mo ang ginagawa ng iyong mga alagad. Bawal iyan kung Araw ng Pamamahinga!” Itinuturo ng Mabuting Balita na ang Araw ng Pamamahinga ay itinakda upang ang tao ay magkaroon ng pagkakataong magpahinga, magnilay, at maglaan ng panahon sa Diyos. Ngunit sa halip na tingnan ito bilang isang biyaya, ginawa ito ng mga Pariseo bilang isang mahigpit na utos na nagiging pabigat sa mga tao sa panahong iyon.
Sa ebanghelyo, tinawag ng mga Pariseo ang pansin ni Hesus dahil sa tingin nila, nilabag ng kanyang mga alagad ang batas. Ngunit ipinaalala ni Hesus na higit sa mga ritwal at legalidad ng batas, ang kalooban ng Diyos ay nakatuon sa kabutihan at kaligtasan ng tao. Sa maikling salita, ang sentro ng layunin ng batas ay para sa kabutihan ng tao—ito’y upang magdala ng katarungan, kapayapaan, pagmamahal, at kaayusan na nakatutulong sa ating relasyon sa Diyos at kapwa. Ang batas ay ginawa upang maglingkod sa tao, hindi upang maging karagdagang pabigat ito.
Kahit sa ating pamilya, ang ating priyoridad ay tingnan ang kapakanan ng bawat miyembro kaysa sa mahigpit na pagsunod sa mga panuntunan. Halimbawa, sa halip na sisihin ang isang miyembro ng kapamilya sa nagawang pagkakamali, dapat unawain muna ang kanilang sitwasyon at tumulong kung paano ito maaayos. Ganun din sa trabaho, magpakita ng malasakit at pang-unawa sa mga kasamahan sa halip na mahigpit na ipatupad ang bawat detalye ng regulasyon. Sa ganitong paraan naipapakita natin ang maayos na direktiba ng isang batas- ang isang maayos na relasyon sa bawat isa.
Ang pagbasa ay isang paalala din na sa kabila ng ating pinagkakaabalahan, maglaan ng oras at least sa tuwing araw ng Linggo para dumalo sa Banal na Misa at makasama ang pamilya sa pagpapalalim ng ugnayan sa Diyos. Iwasan ang labis na pagtatrabaho na nagdudulot ng pisikal at emosyonal na pagkapagod. Magpahinga upang mapanatili ang kalusugan at maibalik ang lakas para sa susunod na mga gawain.
Ang Araw ng Pamamahinga ay maaring din gawin pagkakataon ng pag-abot ng tulong sa mga nangangailangan, at tumulong nang walang pag-aalinlangan kahit pa hindi ito “nakaayon sa plano” ng ating araw. Ang pagtulong sa nagugutom, mahihina, at labis na nangangailangan ay pagganap ng diwa ng Araw ng Pamamahinga. Huwag tayong maghintay ng tamang oras o lugar para magpakita ng kabutihan—gumawa ng mabuti anumang araw o sitwasyon.
Sa mga gawain sa simbahan o sa komunidad, alalahaning ang mga alituntunin at tradisyon ay nandyan upang gabayan tayo upang maging mas mabuti tayong tao, hindi para magbigay ng pasanin. Paalala muli na iwasan ang pagiging legalista; sa halip, pairalin ang diwa ng pagmamahal. Sa paggawa ng mga desisyon, tanungin natin ang ating mga sarili: “Ito ba’y naaayon sa kabutihan at pagmamahal ng Diyos, o ito ba’y nagpapahirap sa kapwa?”
Araw-araw, suriin ang ating mga sarili kung ang ating mga gawain ay nagpapakita ng ating pananampalataya kay Hesus bilang Panginoon. Ginagawa ba natin ang ating mga trabaho, relasyon, at responsibilidad bilang pagpapakita ng pagsamba sa Kanya? Magtiwala na sa bawat pagsunod natin sa Kanyang halimbawa ng habag at pagmamahal, binibigyang-luwalhati natin ang Diyos sa ating buhay.
Manalangin tayo. Panginoon, tulungan Mo kaming maisabuhay ang Iyong mga aral sa araw-araw. Turuan Mo kaming pahalagahan ang aming kapwa, bigyang oras ang Iyong presensya sa oras ng aming pamamahinga, at magpakita ng malasakit sa mga nangangailangan. Nawa’y maging saksi kami ng Iyong pagibig -ang pinakamahalagang batas sa lahat ng aming ginagawa. Amen.